Waar is dat feestje? In het water gevallen!

Het dieptepunt: een compilatie van de gezichten van Theo van Gogh en zijn moordenaar.
Het dieptepunt: een compilatie van de gezichten van Theo van Gogh en zijn moordenaar.

‘DWDD’-medewerker Sander van de Pavert maakte er maandag gehakt van. De slotparty rond 200 jaar koninkrijk, zaterdag uitgezonden door de NOS, was een aaneenschakeling van ‘culturele horror’. Van de Pavert, maker van vele ironische clips over het koningspaar, noemde de vertoning ‘in haar troosteloosheid één grote LuckyTV.’

Hij heeft gelijk. Het is niet mijn gewoonte programma’s tot de bodem af te kraken, maar zelden zo’n beroerde hutspot gezien. Nou ja, vooruit dan, twee lichtpuntjes: de artiesten zullen hun best hebben gedaan, en het is altijd leuk om Astrid Kersseboom te zien, zo vrolijk en stralend, en voor de gelegenheid toepasselijk in oranje. Maar daarmee is dan ook alles gezegd.

De culturele show op de Amstel, in aanwezigheid van de voltallige koninklijke familie, begón al helemaal fout: de winnaar van ‘The Voice Kids’, Lucas van Roekel, bracht ‘15 miljoen mensen’ als een vals klinkende rap. Wat een niveau!

Daarna werd het niet veel beter. Allerlei artiesten, veelal uit de B-categorie, spanden zich in om het publiek koude rillingen te bezorgen. En dat allemaal vanaf het water. Water was namelijk het thema. En fietsen. Dat is waar het volgens de organisatoren de afgelopen twee eeuwen in ons land om draaide: water en fietsen. Verder niks.

André Hazes jr. en de Vlaamse zangeres Lissa Lewis zaten in een drijvende auto met caravan. Daar was over nagedacht, zo bleek. “Tot 1830 hoorde België bij ons. Vandaar dit Vlaams-Nederlandse duet”, legde Kersseboom uit. ‘Zachtjes tikt de regen op het zolderraam’, klonk het. Waar het op sloeg? Vermoedelijk nergens op. Behalve dat het weer over water ging, dat zal het wel zijn.

Jeroen van der Boom hield zich staande in een wankele sloep. ‘Als ’t golft, golft ’t goed’, zong hij. Zou hij in het water vallen? Zou wel goed passen bij het thema. De koninklijke familie sloeg de shawls en capes nog eens goed om zich heen. Brrr, wat een ijzingwekkende atmosfeer. En dan al die grillige griezelkleuren waarmee steeds de Magere Brug werd belicht.

Jamai Loman bracht een ode aan het rijwiel: ‘Hé, kleine meid op je kinderfiets.’ Maar het ergste kwam daarna: een compilatie van de portretten van Theo van Gogh en zijn moordenaar Mohammed B. Je zag prinses Irene kijken met zo’n gezicht van: wat heb ik nú aan mijn fiets hangen!? Het buitenissige staaltje van ‘creativiteit’ overschaduwde helaas een van de weinige optredens die het jubileum nog glans gaven: Willeke Alberti met ‘Spiegelbeeld’.

Achter haar hoofd verschenen wel meer uitingen van ‘artistiek’ geknutsel: de Drie Dwaze Dagen van De Bijenkorf en Zwarte Piet. Wat zou dit betekenen? Een verwijzing naar ‘eenheid in verscheidenheid’, waarover Ank Bijleveld, voorzitter Nationaal Comité, het aan het begin van de uitzending had? Of zou ze doelen op die exotisch uitziende zangeres die op onzuivere toon teksten debiteerde als: ‘Man, je moet eens weten, ik roep meer powervrouwen op in het leven’.

Ruth Jacott stelde een heel juiste vraag: ‘k Weet niet wat er is, maar er is iets mis, hoe zou dat komen?’ Antwoord: een kind heeft een feestprogramma bedacht, en dat is vervolgens uitgezonden. Dat is er mis, en zo is het gekomen. Gelukkig is het volgende jubileum nog ver weg.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *