Verlaten

Wat woon ik toch in een fijne buurt, was mijn montere conclusie, nadat ik het veiligheids-onderzoek Blijdorp had ingevuld. Nooit bestolen, bedreigd of lastig gevallen. Niet alleen ging het de afgelopen vijf jaar goed – de periode waarover de enquête handelde -, ook de ruim twee decennia daarvóór maakte ik, op een babbeltruc na, niets crimineels mee.

Boeiend om tegen deze achtergrond de dreigende toon van de vragen nog eens in ogenschouw te nemen: heeft u last van samenscholende jongeren, schreeuwende jongeren, voetballende jongeren of drugs gebruikende jongeren? Jongeren als gestigmatiseerde lastpost, je zou je bijna onveilig gáán voelen.

Toch is Blijdorp bijzonder veilig. Over de hele linie zelfs nog safer dan de andere zogenoemde ‘betere’ buurten Kralingen en Hillegersberg, zo blijkt uit officiële cijfers. In Blijdorp zijn ‘slechts’ drie op de duizend bewoners slachtoffer van diefstal, vijf op de duizend van vernieling en vier op de duizend van geweld.

Niettemin, tijdens een buurtlunch onder het gebladerte van de Statenweg hoorde ik dat het aantal patsers en luidruchtige studenten in de wijk toeneemt. Waren het vroeger de bavianen van diergaarde Blijdorp die vanaf de apenrots de wijk in sprongen, zoals oudere bewoners met smaak vertelden, nu kwam het (gevreesde) onheil dus vooral van de medemens.

Ik ben de laatste om te beweren dat onveiligheid altijd een gevoel is, maar in Blijdorp zou dat kunnen meespelen. De oorzaak daarvan, lijkt mij, is dat men elkaar niet meer automatisch ontmoet. De kerk is voor de meesten verleden tijd, instituten als bank en postkantoor zijn, zoals overal elders, vertrokken en bij AH verdringt het ‘zelfscanplein’ de bemensde kassa. Zoals elke buurt anonimiseert Blijdorp in hoog tempo, en iedereen weet: onbekend maakt onbemind.

Daarom was het zo goed dat, nu de instituten zijn weggevallen, bewoners van Blijdorp-Zuid die zomerse zondagslunch organiseerden. Waarbij tevens pijnlijk duidelijk werd hoe ‘verlaten’ wij zijn. Een wijkagent kwam zich voorstellen. Verrassing aan tafel: wijkagent? Nooit van gehoord. Ook het politiebureau is sinds lang uit de buurt vertrokken. De wijkagent is voor velen, vermoed ik, hooguit een digitale werkelijkheid.

Postkantoor, bank, politiebureau, alles vertrok uit Blijdorp, zoals overal elders

https://www.nrc.nl/nieuws/2019/10/04/verlaten-a3975353

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *