Vanaf nu is het een Clinton-schandaal

‘The Clinton Affair’, waarvan maandagavond deel één op tv was, is niet alleen een tijdsdocument over de Amerikaanse politiek, maar vooral over de verandering in seksuele moraal. Ruim twintig jaar geleden kwam wat toen nog de Lewinksky-affaire heette naar buiten, en de communis opinio was: Lewinsky is een slet. Nu liggen, getuige alleen al  de titel, de kaarten radicaal anders: Clinton is de schurk.

Die verschuiving in paradigma is te danken aan de #MeToo-beweging die in korte tijd het denken over macht en seksueel grensoverschrijdend gedrag ingrijpend heeft veranderd. De serie uit 2018 drijft op dat bewustzijn. Sterker, zonder #MeToo was ‘The Clinton Affair’ niet denkbaar geweest, en was het voor eeuwig de Lewinsky-affaire gebleven.

Als de zesdelige reeks één ding duidelijk maakt is het dat seksueel machtsmisbruik van een president niet meer kritiekloos wordt weggewoven. Toen toch ook al niet, hoor ik een kijker roepen?  Bill Clinton kreeg vanwege zijn relatie met Monica Lewinsky immers een afzettingsprocedure aan de broek? Ja, maar niet vanwege mogelijk machtsmisbruik, maar omdat hij meineed had gepleegd over zijn verhouding met de stagiaire.

Voor Clinton waren de gevolgen veel minder ernstig dan voor Lewinsky. Hij werd uiteindelijk niet afgezet, en is nog altijd een gezien man in de Democratische Partij. Lewinsky stortte mentaal in, overwoog zelfmoord en vluchtte enkele jaren naar Engeland. De VPRO Gids van deze week citeert uit een  essay van Lewinsky in Vanity Fair: “Ik was vermoedelijk de meest vernederde persoon ter wereld, en mogelijk ook de eerste die publiekelijk aan de schandpaal werd genageld op internet.”

Iedereen deed eraan mee. Links en rechts, man en vrouw. Tim Overdiek, VS-correspondent voor het ‘NOS Journaal’ in die jaren, bekende in het radioprogramma ‘De Nieuws BV’ dat hij Lewinsky zag als een dom gansje dat uit was op de machtigste man ter wereld. Presentatrice Willemijn Veenhoven moest tot haar schande toegeven dat ze er destijds precies zo over dacht. The Washington Post kwam maandagavond in beeld met het citaat: weer een uitbarsting van de bimbovulkaan. Dat ging over Paula Jones, een ander slachtoffer van Clinton, nog uit diens gouveneurstijd.

Meerdere buitenechtelijke escapades van de ex-president komen in ‘The Clinton Affair’ aan bod. Maar anderzijds net zo goed zijn steun aan de vrouwenemancipatie. Hij benoemde de feministes Janet Reno en Ruth Bader Ginsburg achtereenvolgens tot minister van justitie en lid van het Hooggerechtshof. En zijn eigen vrouw Hillary tot zorghervormer. Dat was het andere gezicht van Clinton. Hij hield van vrouwen op twee manieren:  om de seks en het feministische potentieel.

Om beide redenen voerden Republikeinse mannen van het begin af aan een verbeten strijd tegen de president, waarbij ongeoorloofde middelen niet werden geschuwd. Ook dat zit in de serie. Zo kreeg Gennifer Flowers – ja, die met die kamerbrede schoudervullingen – geld van de Republikeinse Partij om een twaalfjarige relatie met Clinton te openbaren, iets wat ze, volgens Hillary, eerder had ontkend. Eerst seksueel worden gebruikt door een Democraat, en daarna financieel door een Republikein.

It’s a man’s world, maar sinds #MeToo toch een stukje minder.

‘The Clinton Affair’ was zonder #MeToo volstrekt ondenkbaar geweest

https://www.trouw.nl/cultuur-media/toen-was-lewinsky-een-slet-nu-is-clinton-de-schurk~bb9faca0/

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *