‘t Gaat slecht met PvdA, maar niet met PvdA’ers

Winnaar Frans Timmermans verzon ter plekke nieuwe slogan.
Winnaar Frans Timmermans verzon ter plekke een nieuwe slogan.

Eigenlijk wist je het al vanaf de eerste minuut: Frans Timmermans politicus van het jaar. Eerder hadden de parlementaire pers en Maurice de Hond hem die titel al gegeven – vooral dankzij zijn VN-speech – en nu kwam ‘EenVandaag’er nog eens achteraan. Verrassender dan de uitslag waren de politieke interviews.

Immers, je maakt niet elke dag mee dat op de buis onenigheid ontstaat over het aantal ouderenfracties in de Kamer. “Dat zijn er toch twee?”, vroeg Suzanne Bosman. “Welke is dan de tweede?”, reageerde Norbert Klein (ex-50Plus) pissig.

Al even hallucinerend was het gesprek met het uit de PVV vertrokken duo Bontes en Van Klaveren. Bosman: “De heer Van Klaveren komt straks natuurlijk in de nieuwe fractie?”Bontes: “Dat is helemaal niet zeker, hoor. Daar zijn geen afspraken over, we komen er later op terug.” En die Van Klaveren stond er maar naast te grijnzen.

Ik  zal maar eerlijk toegeven dat ik er geen bal van begreep. Van de hele uitzending niet (behalve de eindtune). Waarom legde niemand bijvoorbeeld even uit waarom Sybrand Buma – die niet was genomineerd, net zo min een van zijn partijgenoten – hoofdgast was? En hoe kon het dat drie PvdA’ers in de race waren voor de titel (Timmermans, Dijsselbloem en Asscher), terwijl die partij op elf zetels staat in de peilingen? Opiniepeiler Gijs Rademaker kwam er zelf ook niet helemaal uit. Timmermans trok slim de conclusie dat het publiek misschien niet de partij maar wel haar bewindslieden waardeert. “En dat werkt straks hopelijk door in het stemhokje: PvdA zo gek nog niet.” De PvdA-verkiezingsslogan lijkt geboren.

Ik denk dat Roland Duong de titel blind had weggegeven aan Herman van Rompuy. En dan niet alleen ‘politicus van het jaar’, maar vermoedelijk ook ‘van het decennium’en waarschijnlijk zelfs ‘van het hele universum’. De presentator van ‘Slag om Europa’(VPRO) snakte naar adem om de oud-voorzitter van de Europese Raad te bejubelen. Een bescheiden man, sympathiek bovendien en een toppoliticus boven alles, vond de verslaggever. Ja, waar de Romeinen keizer Augustus hadden, hebben wij Van Rompuy, zei hij met droge ogen. Het decor was Forum Romanum in Rome –  Duong zal toch niet voor dat éne zinnetje naar de Eeuwige Stad zijn afgereisd? – en de boodschap was duidelijk: Van Rompuy heeft de Europese beschaving voor de ondergang behoed.

Nu zal de man best veel goeds hebben gedaan – niet in het minst het redden van de euro -, maar dan hoef je er toch nog geen hagiografie van te maken? Waarom hoorden we niets over Rutte’s vermeende dreiging de Eurozone te verlaten? Ja, daar kon Van Rompuy zich niets van herinneren, zei Duong, maar in beeld vroeg hij de EU-politicus er niets over. Evenmin over de rol van Nederland als ‘meest recalcitrante jongetje van de klas’(historicus Mathieu Segers). Wel wilde Duong weten ‘hoe pijnlijk het was dat Van Rompuys’s huzarenstukje’werd bedreigd door populisten. “Is er nog iets dat u kwijt wil?”, rondde hij zijn schoolkrant-interview af.

En daarna volgde ineens een gesprek met priester Don Pino de Masi over het migranten-probleem in Calabrië. Een rare, rommelige uitzending. De laatste ‘Slag om Europa’bovendien. Jammer, deze afsluiting. Duong kan beter, zo heeft hij eerder bewezen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *