Striptease in het vliegtuig

De seksuele revolutie drong halverwege de jaren zestig zelfs tot het uitspansel door. In de Kunsthal is een stewardessenpakje te zien dat The Air Strip heet, een afritsbaar ontwerp voor luchtige vliegreizen. Airhostesses van Braniff International werden geacht gedurende de vlucht steeds delen van het uniform uit te trekken onder het motto: ,,Zelfs een stewardess moet eruitzien als een meisje.” Je kunt het je nu, in het #Metoo-tijdperk, niet meer voorstelllen. Evenmin als bovengeciteerd seksistisch reclamespotje.

The Air Strip is een van de vele stewardessenoutfits op de jubileumexpositie Cabin Crew van de 25-jarige Kunsthal, samengesteld door verzamelaar en KLM-purser Cliff Muskiet. Een interessante tentoonstelling, omdat ze een tijdsbeeld geeft van de jaren zestig en zeventig, toen de burgerluchtvaart in opkomst was. Met opvallende kostuums wilden vliegmaatschappijen zoveel mogelijk nieuwe klanten lokken. Soms schakelden ze daartoe beroemde couturiers in, zoals Emilio Pucci , bedenker van The Air Strip. En het gebeurt nog steeds: KLM nam in 2009 haar toevlucht tot Mart Visser. Functioneel waren de ontwerpen vaak allerminst. Wel identiteitsbepalend en glamoureus.

In de laatste categorie spant een goudkleurig pakje uit 1968 van Trans Wolrd Airlines de kroon. Oogstrelender zijn de kleurrijke sarongs van Malaysia Arilines en andere Aziatische maatschappijen. Meerdere ontwerpen zeggen iets over het land. Zoals de Lederhosen-achtige creatie van Tyrolean Airways: grijze stof, opgesierd met het Edelweiss-embleem. En dan Australië: op de jurken van Qantas springen kangoeroe’s wild in het rond. Stewardessen van het zwaarmoedige Finland konden met hun stijlvolle, maar sombere zwarte uniform zo door naar een crematie.

Leuk om te ontdekken hoe ontwerpen ook iets zeggen over het modebeeld van die dagen. Een knaloranje minijurkje van Mohawk Airlines (VS) bijvoorbeeld, of een niet erg mooi denim-achtig pak van het Noorse Braathens S.A.F.E.

Air Holland en KLM hielden het met hemelsblauw veilig, zakelijk en nuchter. Een andere Nederlandse maatschappij, Transavia, – ook bekend van ons ‘eigen’ Zestienhoven – toonde met een mosterdkleurig ontwerp met ‘gouden’ knopen enige variatie.

Een boeiende expositie, waarbij alleen het eindeloos herhaalde Come fly with me van Frank Sinatra voor onnodige turbulentie zorgt.

Met stewardessen klanten lokken, daar draaide het om

https://www.nrc.nl/nieuws/2017/11/18/air-strip-14036406-a1581423

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *