SS Rotterdam

Op een zonnige donderdagmiddag was ik te gast op het prachtige SS Rotterdam, waar feestelijk werd herdacht dat koningin Juliana het passagiersschip zestig jaar geleden doopte met champagne. Speciale genodigde was jvr. Agaath Reuchlin, dochter van oud-HAL-directeur Henri Reuchlin.
De tewaterlating zestig jaar geleden.

‘’It’s good te be on a well built ship”, memoreerde ze haar vaders toespraak uit september 1958.  ‘Well built’ is het vaartuig zeker. Omdat na de oorlog het vliegtuig een geduchte concurrent werd van de oceaanstomer, kreeg naast de eerste klasse ook de toenmalige tweede klasse hutten met badkamers en airconditioning. ,,Het comfort voor de massa maakte zijn opgang”, vertelde Agaath Reuchlin.

Jhr. Henri had op nog meer vlakken een vooruitziende geest. Hij liep college bij Keynes in Cambrigde, sprak zijn dochter, en leerde daar over overheidssteun voor de economie. Op die manier wist hij Rijksgeld los te peuteren voor de bouw van de Nieuw Amsterdam. En zoals eertijds kathedralen en paleizen zou nu ook het passagiersschip drager worden van cultuur. ,,En dan niet van traditionele kunst, vond mijn vader, maar van eigentijdse.”

In de pauze bewonderde ik een van die moderne kunstwerken: de glazen scheidingswanden in het  trappenhuis. Kunstenaar Willem Akkermans gaf elke wand een  eigen thema mee: wind, golfslag of vogels. Maar het was ook functionele kunst. Door de ondoorzichtigheid van de wanden, konden de eerste- en tweede klas-passagiers elkaar niet zien. ,,En dat was precies de bedoeling”, legde de gids uit. Gek genoeg troffen de klassen elkaar alleen bij het zwembad, waar ze kennelijk niets meer te verbergen hadden.

Ik vroeg Agaath Reuchlin over het ‘familiebedrijf’ Holland-Amerika Lijn.  Mede opgericht door haar overgrootvader Otto, daarna voortgezet door haar grootvader George, die in 1912 omkwam bij de maidentrip van de Titanic, en in 1957 ten slotte ‘overgenomen’ door haar vader Henri, die dat jaar HAL-directeur werd. ,,Over de Titanic heeft mijn grootmoeder nooit meer gesproken, maar die ramp belette mijn vader niet om zelf ook bij de HAL te gaan werken. Het HAL-bloed stroomde per slot van rekening door onze aderen.’’

En toen was het, net als zestig jaar geleden, tijd voor champagne.

De SS Rotterdam is tevens een drager van cultuur

https://www.nrc.nl/nieuws/2018/09/22/ss-rotterdam-a1617069

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *