Schrik je je dáár even een ongeluk

Sven Kockelmann brengt ons levensgroot een belangwekkende mededeling.
Sven Kockelmann brengt ons levensgroot een belangwekkende mededeling.

Er heerst een voortdurende angst. En de tv zal ons niet kalmeren. In tegendeel. Zondagavond nog. Sven Kockelmann verscheen zo groot in beeld dat het leek of hij ons wilde opvreten. “We hebben Volkert van der G. gefilmd met verborgen camera”, riep het KRO-hoofd. “Vanwege het maatschappelijk belang!” Brrr, wat een eng moment. Zelfs mijn bescheiden toestelletje leek plots een breedbeeld-tv.

Alles wat daarna kwam, viel in het niet bij dit huiskamerdrama. Dat de moordenaar van Pim Fortuyn een bijzonder nare, narcistische, frauduleuze, inhumane man is, ach, dat wisten we al of we hadden het op z’n minst kunnen vermoeden. En dat hij wellicht beter levenslang had kunnen krijgen, daarvan waren velen ook al overtuigd.

Maar de man is vrij. Laat hem. Ja maar, zegt ‘Brandpunt Reporter’, er is vorig jaar met medewerking van Van der G. een foto van hem geplaatst in De Telegraaf, en dat is tegen de voorwaarden van zijn voorwaardelijke invrijheidsstelling. Conclusie: hij moet opnieuw de bak in. Zou het? Het OM reageerde gisteren dat het op de hoogte was van de foto, dus was de media-afspraak niet geschonden. Niets aan de hand dus. Ondertussen is wel een rancuneuze volkswoede ontketend van heb ik jou daar. Was dát misschien niet veeléér het doel van de KRO?

Angst nummer twee: de potpassagier. Het Journaal toonde ons vreeswekkende beelden van een zwaar bewapend arrestatieteam dat de wc van de Thalys in Rotterdam bestormde. Er zat een jongen op de pot, die pas ná inzet van ‘de hondenman’ de deur wilde openen. Hyperventilerend werd hij naar het ziekenhuis gebracht. Een zwartrijder?, vroeg het Journaal zich af. Volgens Rob Trip verliep het verhoor moeizaam vanwege taalproblemen.

Een avond later vertelde Astrid Kersseboom nogmaals dat de jongen vermoedelijk niet meer was dan een zwartrijder. En ze herhaalde: “Het verhoor verloopt moeizaam vanwege taalproblemen.”Toen sijpelde de stress toch langzaamaan uit onze botten. Hoe kon dat ene simpele zinnetje – ‘ik wilde zwart reizen’- tot zulke gigantische taalproblemen leiden? En dat meer dan 24 uur achtereen?! De NOS legde het ons in haar dodelijke ernst niet uit, maar op ons gezicht krulde zich een ontspannen glimlach (toen wisten we uiteraard nog niet dat een dag later Sven Kockelmann onze huiskamer zou komen bezetten).

En we hadden ‘Dubbelspel’ nog niet gezien. Een nieuwe Vara-quiz met een leader als een James Bondfilm. En een presentator – Menno Bentveld – gekleed als Sean Connery in zijn hoogtijdagen. Dat zorgt natuurlijk bij voorbaat al voor hoogspanning. Die in dit geval helaas niet werd waargemaakt. Kandidaten moeten elkaar in verwarring brengen door verkeerde antwoorden te suggereren (en vervolgens natuurlijk zelf wel het juiste antwoord te noteren), maar hoe doe je dat bij een vraag als: Is Franciscus de eerste paus die zich Franciscus noemt? Door te roepen dat Franciscus I (!) de zestiende paus is met die naam?!

En dat het Wilhelmus pas in de 20ste eeuw ons volkslied werd, is evenmin iets om erg confuus over te raken. Allesbehalve. Je wordt er na al die door de tv gecreëerde angst en onrust juist erg kalm van. Wat op zich best vreemd is. Dat je bedaart als je hoort dat we in 1932 een nieuw volkslied kregen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *