Polderglamour bij een afwaskwast

Waar zouden we zijn zonder de Bekende Nederlander? Hij is de kers op onze taart, de slagroom in onze koffie en hij staat ons terzijde met altijd durende bijstand. Zoals in ‘Wie doet de afwas’? In dat RTL4 programma koken BN’ers voor NON’ers (Nog Onbekende Nederlanders, copyright VPRO), maar wel zo dat de laatsten niet weten wie de eersten zijn. De keuken is voor de NON’ers verboden terrein, ze moeten raden wie de kok is.

Dat doen ze aan de hand van de gerechten, waarin allerlei stille hints zijn verwerkt. Het interieur wil ook wel eens een handje helpen: een foto, een dvd. Bij de Friese zanger Tim Douwsma ging het helemaal mis. Aan de flat was weinig af te leiden, want de zanger woonde er net. En de gerechten hielpen al evenmin. “Hier een Fries wentelteefje”, zei presentatrice Nance. Ze sprak het nog met zoveel nadruk uit – Friessssssss -, maar het hielp allemaal niets. De NON’ers staarden zich blind op de lettergreep teef. Ze dachten dus bij een vrouw te gast te zijn! Zotte NON’ers. Terecht dat ze werden gestraft met de afwas.

De show telt 700.000 tot een miljoen fans. Geheim van het succes zal zijn dat veel kijkers het leuk vinden om te snuffelen in de rijkdom van onze beroemdheden. En tegelijkertijd is het programma zo egalitair polder-Hollands als het maar zijn kan: glamour met de afwasborstel in de aanslag .

BN’er-verslaafden kunnen een half uurtje vóór de RTL4-vaat inschakelen op ‘Ik neem je mee’, een KRO-NCRV-product wegens succes geprolongeerd. Ditmaal was het de beurt aan Margriet van der Linden. Ze nam Katja Schuurman (altijd leuk en sprankelend) op sleeptouw door Amersfoort, waar Van der Linden had gestudeerd en haar vrijheid begon. Over Van der Lindens ontworsteling aan haar streng-protestantse milieu, kwamen we weinig aan de weet. Het moest immers een zomers niemendalletje blijven. Dus zagen we het damesduo al keuvelend rondcrossen in een roze tuk tuk. Een borrel hier, een cocktail daar. Hoogtepunt was een snedige grap van de lesbische journaliste. Na een vermoeiende klimtocht in een kerktoren: “Ik heb m’n doel bereikt: Katja Schuurman hijgend naast me.”

Nog meer BN’ers in ‘Het verhaal van…’(AvroTros). Een programma volgens een strak stramien: een artiestenleven chronologisch uit de doeken gedaan door vrienden, familie en collega’s. En dat alles zomers opgediend in hapklare soundbites van telkens tien tot dertig seconden. Dat kijkt lekker weg. Een nostalgisch opfrissertje bovendien. Wie wist nog dat de band van Guus Meeuwis Vagant heette? En hoe aandoenlijk en amateuristisch waren de eerste videoclips? Pas na Meeuwis’ optreden op de uitvaart van André Hazes in 2004 ging het echt kedeng met zijn carrière.

Na avonden vol BN’er-faam kwam de ode van Halina Reijn aan Ellen Vogel (die bij mijn weten nóóit een actreutel is geweest) als een welkome ontnuchtering. “Ze beheerste alles: comedie en tragedie, klein spelen en groot”, sprak Reijn in ‘Jinek’, “maar ze bleef er heel onbewogen onder.” Of, zoals de overleden grande dame van het toneel in maart zelf zei in Michiel van Erps prachtige Ikon-documentaire ‘De dingen die voorbij gaan’: “Van Han Bentz van den Berg heb ik geleerd dat acteren niet meer is dan spelen met rook.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *