Ook onder dieren heb je terroristen

De harpij is met haar berenklauwen kampioen luchtaanval.
De harpij is met haar berenklauwen kampioen luchtaanval.

‘Jan rijdt rond’ heet het nieuwe programma. Klinkt als ‘Man bijt hond’, en dat is niet voor niets. De opvolger van het NCRV-succes doet precies hetzelfde als  wat we al zestien jaar lang zagen: (on) gewone mensen een podium bieden. Alleen in vorm verschilt het human interest-magazine (gegarandeerd BN’er-vrij) van ‘Man bijt hond’. De verslaggevers crossen in een rode Cadillac door het land en blijven nadrukkelijk met hun gezicht buiten beeld.

Best een aardig programma, alleen vraag je je af wat Hilversum bezielt. Het populaire ‘Man bijt hond’ moest en zou worden vernieuwd, en wat krijgen we er voor terug? Precies hetzelfde, maar dan een stuk slechter bekeken (400.000 tegen gemiddeld 85.000 kijkers). Ja maar, zegt Hilversum, we richten ons nu op jongeren. En daarom staat ‘Jan rijdt rond’ (KRO-NCRV) geprogrammeerd op de marge-zender NPO 3.

Het handjevol kijkers kon deze week zien hoe de ‘Jannen’ een fles champagne ontkurkten ‘om het leven te vieren.’ Aanleiding was de nieuwste cover van Charlie Hebdo na de IS-terreur in Parijs: ‘Zij hebben wapens, wij champagne.’

Vermoeid van alle terrorisme zapte ik naar ‘The Hunt’, een nieuwe BBC-natuurserie van Sir David Attenborough. Heerlijk die weldadige rust van de jungle. Hoewel… In het oerwoud tiert de terreur  eigenlijk nog weliger dan in de mensenwereld. Luister maar eens: “De springspin beschikt over drie superwapens: driedimensionale aanvalsplannen, grote snelheid en ogen die alles zien.” Of deze: “De harpij is met klauwen zo groot als die van een beer en een spanwijdte van twee meter de kampioen van de luchtaanval.” Het ergst is de trekmier. “Elke dag baant een aanvalsleger trekmieren zich een weg door het bos, onderweg alles verslindend wat ze tegenkomen. Wanneer de mieren terugkeren op hun nest hebben ze 30.000 insekten aan stukken gereten. De massaalste jacht op aarde.”

Gruwelijk-spannend, vooral omdat de beelden niets van doen hebben met hoe wij de natuur ervaren. Pas was ik op de Veluwe waar ik achter wat bomen een ree ontwaarde die, zodra ze mij in het oog kreeg, niet wist hoe snel  ze zich uit de voeten moest maken. Nooit aanschouwen we een dier jagend op zijn prooi, compleet met intro, middenstuk en ontknoping. Laat staan begeleid door onheilspellende noten. “Als een gitarist plukt de springspin aan het spinrag”, luidt het commentaar. We zien een friemelende spin en horen een tokkelende gitaar.

‘The Hunt’, hier uitgezonden door de EO, is opgebouwd als een Hitchcock-drama, inclusief suggestieve camerastandpunten en, als extraatje, bloedstollende adempauzes à la Fons de Poel (KRO). Een tijger sluipt likkebaardend over dorre takken en bladeren. In de verte een kudde herten. Mjammie. De voice over jaagt de spanning verder op: “Een kudde heeft vele ogen.” Helaas voor de tijger mislukt de aanval. De afstand is te groot. Dan een tweede poging. Het onweert. “De tijger maakt van het kabaal gebruik om onopgemerkt dichterbij het hert te komen”, klinkt het samenzweerderig. Nu heeft hij succes. De episode sluit af met de tijger smikkelend achter zijn prooi.

Tevreden kijkt hij ons aan. Ooit zelf zoiets meegemaakt in de wildernis? Ach, in feite heeft ‘The Hunt’ geen barst met de natuur te maken.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *