Mag ik van u een lift meneer?

foto-bij-mag-ik-van-u-een-lift

Rotterdam is de stad van het Nieuwe Werken. Geen vast bureau meer voor de ambtenaar, maar een flexplek. Of een vlek. Dat zijn directe collega’s die bij elkaar kruipen. Maar daar mogen ook weer flexers bij. Flexen in een vlek dus. Zoiets.

Elke ochtend staan zevenduizend Rotterdamse gemeente-ambtenaren weer voor die moeilijke keuze: waarheen leidt de weg? Naar het stadhuis of de Librijesteeg? Het Timmerhuis of De Rotterdam? En wordt het flexen of vlekken?

Het gerucht gaat dat in De Rotterdam niet alle ambtenaren even gelukkig zijn. Oorzaak: de Slimme Lift. “Vijfentwintig minuten wachten is geen uitzondering”, werd ons de avond tevoren ingefluisterd. We gaan vandaag zonder enige voorkennis een uiterst ingewikkeld liftsysteem inspecteren. “Zal ik iemand voor u regelen?”, brengt de empathische baliebeambte ons op een idee. “Oké, momentje. Koffie?”

In de wachtruimte struint een ambtenaar voorbij die we vaag kennen van vroeger. “Is het waar, dat van die liften?”, vragen we. “Ja”, antwoordt hij beduusd, “ik heb een half uur lunchpauze, maar het kost me ook een half uur om van de dertigste naar de 21ste te gaan.”

Daar komt uit een van de acht liften iemand op ons af. “Ik ben Ria Semil”, zegt ze, “locatiemanager. Mijn taak is om te zorgen voor een optimale werkomgeving.“ Ze pakt haar mobiel en belt een collega. “Ik wil graag dat Marco erbij is.”

Even later schuift Marco (van Dongen) aan en vertelt over het Slimme Lift-systeem. “Je moet aan de v oorzijde van de lift al je keuze maken. Naar welke verdieping je wilt en of je alleen bent of met een groep. De lift bepaalt dan aan de hand van de ‘verzoeken’ de efficiëntste route langs de veertig etages.”

“Maar”, zegt hij, “sommigen gebruiken het systeem verkeerd. Dan drukken ze bijvoorbeeld op de groepsknop, terwijl ze alleen zijn. Of ze drukken drie, vier keer achter elkaar. De lift denkt op zo’n moment: hé, dáár staan heel veel mensen! Hup, snel naar etage achttien. Daar stappen dan precies drie mensen in, maar de lift heeft het idee: ik zit vol. Ondertussen slaat hij etages waar het echt druk is over. Zelf heb ik op die manier wel eens een kwartier gewacht”

Ria: “Ik neem op piektijden wel eens de trap naar beneden. Tien etages, dat is m’n maximum.” Maar er gloort nieuwe hoop. Marco: “Er komt een bezettingstool waarop je van tevoren kunt zien hoe druk het is op de flexplek.” Ria: “En we hebben twee keer hostessen ingeschakeld die instructies gaven bij de lift.”

Inmiddels is ook communicatie-ambtenaar Wiwine Bienemann erbij gekomen. Het wordt best druk zo, maar onze dank is groot. Geen afspraak vooraf en dan tóch zoveel medewerking. Lunchtijd. Laten we de proef op de som nemen: is die Slimme Lift wel zo slim als hij aan alle kanten wordt onderstut?

We plannen een groepsreis richting bedrijfsrestaurant op de 21ste, en worden uitverkoren door lift E. Het gaat eigenlijk best vlot, we wachten maar een paar minuten. Toeval? “Nee”, zegt Ria aan de lunch, “we werken samen met de eigenaar keihard om de liften zo goed mogelijk te laten functioneren.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *