Laat de tv ophouden met deze nepverkiezingen

Geert Wilders, politicus van het jaar bij 'EenVandaag'.
Geert Wilders, politicus van het jaar bij ‘EenVandaag’.

Als je net Angela Merkel hebt gezien op het CDU-congres , dan is het wel even een overgangetje naar de verkiezing van de Nederlandse politicus van het jaar. Daar in Karlsruhe stond een staatsvrouw. “Wir schaffen es”, zei ze weer over de vluchtelingencrisis. Ze had het over humanitaire tradities en de plicht van de christen-democraten. “Negen minuten ovationeel applaus”, noteerde Jeroen Wollaars in het zes uur-Journaal. “Na zeven minuten probeerde Merkel het tevergeefs te onderbreken.”

En dan verzeil je in ‘EenVandaag’. Allereerst tref je daar geen enkele vrouw, alleen maar mannen (zowel bij de politici als bij de presentatoren), en ten tweede, tja… Ik kom er maar niet achter waarom deze verkiezing altijd zo’n onnozele, tenenkrommende vertoning is. Ligt het aan onze politici of aan onze presentatoren? Waarschijnlijk aan beiden.

Pieter Jan Hagens, toch een vakman, zou je denken, leek te drijven op zijn routine. “Vindt u dat ook?”, vroeg hij aan Diederik Samsom, nadat Halbe Zijlstra had gezegd dat hij het opstappen van Kamervoorzitter Van Miltenburg respecteerde. “Ja”, zei Samsom, “dat vind ik ook.””Goed”, concludeerde Hagens, “dan hoeven we het daar niet meer over te hebben.”

Vervolgens ging het over terrorisme. “Zijn we bewust en daadkrachtig genoeg?”, vroeg Hagens. Dat was wél een goeie vraag. Maar dan het antwoord. Zijlstra: “We moeten nóg bewuster worden, maar je kunt natuurlijk niet alles voorkomen.” Samsom mocht ingaan op de bijna-kabinetscrisis dit voorjaar. We kregen te horen dat hij een boterham met pindakaas had gesmeerd voor Mark Rutte, omdat die nog niet had ontbeten.

Daarna was het tijd voor het lek in de commissie stiekem. ‘EenVandaag’ bracht dat ambtsmisdrijf als de finale van ‘Wie is de mol?’ Hagens positioneerde zich tegenover de trits politici en riep: “Zegt u het maar, wie is het lek?” Dat ging zelfs Zijlstra te ver. “U maakt er een spelletje van, dat moet u niet doen.”

Toen was het Jesse Klaver-effect aan de beurt. Een effect dat Hilversum zelf heeft geschapen door de nieuwe GroenLinks-leider driemaal per week uit te nodigen, maar dat werd er natuurlijk niet bij gezegd. “Hoe zit het toch met dat Jesse Klaver-effect?”, vroeg Bas van Werven quasi-naïef aan Jesse Klaver. Jesse Klaver had geen idee hoe het zat met het Jesse Klaver-effect. En zo houdt Hilversum zichzelf onledig met eindeloos ronddraaien in zelf gecreëerde hypes. Gert-Jan Segers (met vijf zetels net zo’n mini-partijtje als GroenLinks) kon alleen maar dromen van zoveel airplay toen hij de CU ging leiden. “Ik hoop dat wij de belichaming van de hoop zijn”, mocht hij nog net uitbrengen bij Van Werven aan de bar.

Emile Roemer zei jaloers dat er destijds ook sprake was geweest van een Roemer-effect, toen hij ‘new kid on the block’ was. Ach, het Roemer-effect, wie kent het nog?

Ten slotte werden we ‘getrakteerd’ op een asieldebat tussen Geert Wilders en Jesse Klaver, waarbij het meest verrassende was dat we niets verrassends te horen kregen: een voortdurende herhaling van zetten. Niettemin werd Wilders uitgeroepen tot politicus van het jaar 2015. Een lauw applausje van zijn collega’s volgde.

Wat een circus. Laat ‘EenVandaag’ alsjeblieft ophouden met deze nepverkiezingen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *