Koop nooit een groene sweater

Op internet zag ik een lichtgroene sweater. Best een mooie. Bicolor gerstekorrelpatroon. Aangenaam zachte binnenkant. Platte kraag. Ritssluiting. Siernaad op de borst. Elastische mouw- en zoomboorden. Vijftig procent katoen, vijftig procent polyester. Machinewas.  En dat alles voor de spotprijs van 49 euro 99. Bestellen dus.

Een paar dagen later stond de postbode al voor de deur. Ik werd niet teleurgesteld. Hoe zacht voelde mijn bicolore aanwinst aan. En ze zat als gegoten.

De volgende dag ging ik op familiebezoek. Vol trots hulde ik mij in mijn verse kledingstuk. Het was eigenlijk  te warm voor een siernaad op de borst, maar de elastische mouw- en zoomboorden maakten veel goed. Mijn familie reageerde bar enthousiast op mijn nieuwe gewaad, waarna we per auto afreisden naar een schilderijen-expositie van Henk Helmantel in het hoge noorden.

Onderweg doodde ik de tijd met een enquête die het postorderbedrijf over de sweater had uitgevaardigd. Eerst moest ik een schermnaam aannemen. Ik tikte Popopopo in, lekker makkelijk te onthouden. Vervolgens de beoordeling zelf: ‘Heel tevreden met dit groene shirt’, schreef ik naar waarheid. Zou u dit product aan uw vrienden aanbevelen? Antwoord: ja. Welke score zou u de kwaliteit van dit product geven? Ik vinkte royaal alle vijf sterren aan. Hoe bevalt u de pasvorm? Uitstekend! Zou u ons bedrijf aan uw vrienden aanbevelen? Jazeker, jubelde ik, en gaf een zeven. Ziezo, klaar. Postorderbedrijf tevreden, ik tevreden.

‘Hartelijk dank voor uw artikelbeoordeling, Popopopo’, mailde het postorderbedrijf  vriendelijk terug. Maar daarna werd de toon heel wat grimmiger: ‘Wij hebben uw beoordeling gelezen en vastgesteld dat deze op belangrijke punten afwijkt van onze richtlijnen. Uw beoordeling is te vaag en heeft meer details nodig. Wij verzoeken u uw beoordeling in overeenstemming met onze richtlijnen te herzien en opnieuw aan ons door te geven.’

Daar is Popopopo mooi klaar mee, mompelde ik. Wat een deceptie! Te vaag, te weinig details, hoe redde ik me hier nog uit? Een telefoontje naar het postorderbedrijf. De vrouw van de klantenservice moet lachen. “Grappig”, zegt ze, “zoiets heb ik nooit eerder meegemaakt, en ik werk hier toch al een mooi poosje. Wat die richtlijnen inhouden? Daar vraagt u mij iets.” “Tja, wat nu?”, zucht ik. “Als u zegt dat u tevreden bent, zou dat toch voldoende moeten zijn”, vermoedt de medewerkster. “Maar wacht, als u nu eens  schrijft over de prijs-kwaliteitsverhouding? Is dat een idee?”

Ik moest me, voor het te laat was, uit deze netelige kwestie verlossen, dat was volstrekt duidelijk. Dus tikte ik meteen een nieuwe beoordeling, en putte daarbij, voor de veiligheid, uit de letterlijke advertentietekst met al die smeuiige details: ‘Ik ben heel blij met de lichtgroene sweater met bicolor gerstekorrelpatroon. Aangenaam zachte binnenkant. Platte kraag. Ritssluiting. Siernaad op de borst. Elastische mouw- en zoomboorden. Vijftig procent katoen, vijftig procent polyester. Machinewas.  En dat alles voor de spotprijs van 49 euro 99.’

De reactie kwam meteen. En geloof het of niet, ik had wéér de richtlijnen overschreden. Ditmaal had ik de prijs niet mogen noemen. Toen ben ik heel erg gaan uitrusten van de enquêtes over mijn lichtgroene sweater met gerstekorrelpatroon.

‘Uw beoordeling is te vaag en heeft meer details nodig’, schrijft het postorderbedrijf

https://www.trouw.nl/home/een-wijze-les-koop-nooit-een-groene-sweater~af7fc747/

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *