Johannes de Doper was een echte tokkie

Een diertje verschijnt in beeld. Het krabt aan z’n kontje. Victoria Koblenko en Dione de Graaff aanschouwen het tafereel ademloos. Victoria: “Wat een gaaf beest, een soort grote poes!”Dione: “Het lijkt wel een kruising tussen een konijn en een otter. Een zwijntje zie ik er ook in.”

We zijn in de buurt van Jericho, voor een Bijbelse tocht met BN’ers. Programmaatje van de EO. Hoe zou het zijn, vroeg die omroep zich af, om met zes tv-sterren in het voetspoor te treden van Maria en Jozef, toen zij van Nazareth naar Bethlehem trokken? Op zich een aardig idee, zij het dat je zo’n club wel met ferme hand moet dirigeren, anders wordt het een warboel. Nou, dat is het dus geworden.

En dat is jammer, want de eerste aflevering van ‘Sterren van Bethlehem’was veelbelovend. EO-presentator Bert van Leeuwen wist de grotendeels ‘ongelovige’groep zo ver te krijgen om te reflecteren op Jezus’wonderbare  broodvermenigvuldiging. En die gesprekken gingen dieper dan een eenvoudigweg ‘ik geloof het wél ‘(Roué Verveer) of ‘ik geloof het niet’(Filemon Wesslink). Zo zei Wouke van Scherrenburg: “Waarom zou je wonderen kapot redeneren?” Een verstandige opmerking. Immers, misschien gaat het niet zozeer om ‘echt’gebeurd of niet, maar om iets anders: het inzicht dat als mensen delen er altijd genoeg is voor iedereen? Niet dat dit er op tv zo expliciet uit kwam, maar Woukes opmerking leidde bij deze kijker in elk geval tot enige ernst onder de kerstboom  over de fúnctie van geloof.

Dat gemijmer is nu voorbij, want  het gezelschap is sinds het plotselinge vertrek van Van Leeuwen (zieke vader) vervallen in een soort Babbelonië. Het evangelie ligt vanaf nu in handen van de ploeg. Nou, da’s wennen, kan ik u vertellen. “Johannes de Doper was een rare”, verkondigt BNN’er Filemon in de ‘pelgrimsbus’. “Hij zag er niet uit, maar Jezus wilde uitgerekend door hém worden gedoopt.” Wouke: “Ja, een echte tokkie, die Johannes.” Victoria barst in lachen uit.

De bestemming is bereikt: Auja. “Ze hebben hier vast geen wifi”, moppert Wouke. De ‘bedevaartgangers’ verkennen een ecocentrum en een kruidenier. Filemon: “Wisten jullie dat negerzoenen heel populair zijn in Palestina?”Victoria: “Jongens, ik wil een mango. Ik heb zo’n trek in een mango.” (De kijker kermt in stilte: Bert, als het weer enigszins gaat met je vader, wil je dan alsjeblieft onmiddellijk terugkomen?!)

Volgende halte: de Berg der Verzoekingen. Dat moet per kabelbaan. Maar wat een ellende! Dione heeft hoogtevrees, en in de cabine van Kluun is geen airco. Eindelijk is de top bereikt. “Holy Mozes”, roept een van de dames-pelgrims. Dat is dan weer wél toepasselijk.

Eerst een terrasje. Wouke bestelt een witte wijn. “Wat? Geen witte wijn? Ik wil naar huis.” Tja, de zes discipelen zijn een beetje van het padje af. We horen weinig meer over Jozef, Maria en hun zoon (behalve dan dat Jezus een rebel was – Wouke: “Daarom ben ik dol op hem”-  en dat hij een coupe soleil had, alweer volgens Wouke). Meer tijd is er voor een van Filemons prangende dilemma’s: “Wouke, als je moest kiezen tussen tien kinderen of nooit meer seks, wat zou je dan doen?” Wouke: “Wat een belachelijk dilemma!”

‘Sterren van Bethlehem’, je krijgt er een kind van!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *