Jazeker, het kan: heimwee naar Mart

'Studio Tour': praten in een steriele studio. Weg Franse sfeer.
‘Studio Tour’: praten in een steriele studio. Weg Franse sfeer.

Je mag het geloof ik niet hardop zeggen, maar ik heb heimwee naar Mart Smeets.  Ja, ga maar gillen, ga maar slaan. Ik zal u tegemoet komen. A: Smeets heeft een ego groter dan de hele Griekse staatsschuld bij elkaar. En B: zijn gedrag (en dat van Bert Wagendorp) in 2013 tegenover David Walsh, de Ierse journalist die Armstrongs dopinggebruik onthulde, was onheus en klein. Maar verder: wat een presentator!

Daarmee bedoel ik niet dat Gert van ’t Hof en Dione de Graaff de Tour de France slecht verslaan. Zij hebben hun eigen manier:  zakelijker, journalistieker, actueler.  Zweet op het voorhoofd, heet dat in NOS-taal. Niets voor niets zit het uitzendtijdstip van ‘Studio Tour’ (19.00 uur) veel dichter op de koers dan vroeger ‘De Avondetappe’ van Smeets (22.30 uur). Maar waar is het Franse chanson gebleven, dat eertijds zo rijkelijk klonk, waar zijn de glazen op tafel, de Franse landschappen, de châteaux, ja, waar is Frankrijk überhaupt? Beetje rare vraag misschien als het over een tourtalkshow gaat, maar ik moet hem wel stellen sinds ik elke avond een steriele Hilversumse studio zie met een bank vol pratende hoofden in plaats van een schilderachtige kasteeltuin gevuld met Smeets.

Weg is de Franse sfeer, weg de neiging om samen met Smeets een goede fles rode wijn open te trekken, weg de wielerromantiek met anekdotes en cultuur-historische context.  Ik heb een ‘Avondetappe’ van vorig jaar doorgekeken: Smeets voor de Nederlandse residentie in Parijs,  vertellend over de Franse film ‘Intochables’, die daar deels was opgenomen. Later een vooruitblik op het leven van Dalida, geboren in Egypte, groot geworden in Frankrijk. Ook als je geen sportfanaticus was, maar bijvoorbeeld wel francofiel, had je met Smeets een genoeglijk uur. Het enige wat nu nog van hem over is, is zijn rubriek ‘Vergeelde herinneringen.’

Het pijnlijke is dat de concurrentie wel uit Frankrijk komt.  Het Vlaamse ‘Vive le vélo’ bijvoorbeeld zond vrijdagavond uit vanaf Château de Vitré. We zagen mensen jeu-de-boulen en hoorden het chanson ‘Paris sera toujours Paris’ (oorspronkelijk Maurice Chevalier). ‘Tour du jour’ van RTL 7 had gekozen voor camping Indigo les Molières in Sillé le Guillaume, al bleek het voor presentator Wilfred Genee nog een hele toer om die namen goed uit zijn mond te krijgen. Misschien spreekt hij slecht Frans, of hij maakte een grap. Dat kan natuurlijk ook.

Erg informatief is die talkshow overigens niet. Veel gebabbel, en meer vragen dan antwoorden. Genee: “Renners worden steeds lichter. Waar ligt de grens?” Gast Frank Evenblij: “Geen idee.” Enzovoort. En Genee is natuurlijk geen Smeets.

Ik ben niet de enige die De Mart mist. Niemand minder dan mijn favoriete tv-predikant ds. Gremdaat heeft op YouTube een noodkreet geplaatst. “Mart kom terug!”, roept het alter ego van Paul Haenen. “Studio Tour’ is alleen maar vraag en antwoord, en gespeeld enthousiasme, terwijl ‘De Avondetappe’ ging over het leven zelf. Over hoop en verwachting, incasseren en verwerken, blijdschap en troost ”, vindt de dominee. “Bij jou, Mart, geen gladde talkshow, maar een echt mensen-programma. Je bent mens onder de mensen. En dat onder alle weersomstandigheden.”

Op zo’n preek zeg ik volmondig: Amen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *