Hoop voor jarig Godfried Bomans Genootschap

Aan de lunch zit een nieuw lid. Een gewezen advocaat uit de buurt van Geldermalsen. Hij wilde zich al lange tijd aansluiten bij het Godfried Bomans Genootschap, maar drukke werkzaamheden en verblijf in het buitenland beletten hem dat. “Ik ben nu 82 ”, glimlacht hij boven zijn parelhoenfilet. “Het zou tijd worden, niet?”

“En ú, zei u dat u 58 bent?”, vraagt zijn echtgenote. “Bijna 58 ”, mompel ik. “Dan bent u jong”, vindt de vrouw, en ze geeft een besliste tik op tafel. Een glanzend compliment tijdens deze toch al gouden dag. Het genootschap viert vandaag zijn 45-jarig bestaan. Met enige verbeelding zou je het een bloeiende vereniging kunnen noemen. Al jaren schommelt het ledental rond de 225. Elk nieuw seizoen verdwijnen er weliswaar zo’n tien, merendeels ‘wanbetalers’, maar er komen er ook net zo veel weer bij. Wel alleen ouderen, en vaak uit nostalgie.

Onder de jubileumvierders zitten leden van het eerste uur, zoals secretaris Frank van der Voordt. Hij was in juni 1972, kort na de dood van de auteur, bij de oprichting. Men fluistert dat de secretaris wanneer hij een hoed draagt als twee druppels water lijkt op Pa Pinkelman, maar daar gaat het deze middag niet om. Het gaat om de dozen Bomans-memorabilia van een recent overleden lid uit Arnhem. Negentien ervan staan nog thuis bij Van der Voordt in Capelle. “Een deel zal naar de kringloop gaan”, vermoedt hij. “Er is geen boek van Bomans meer in de handel. Het genootschap zal sterven. Het is niet anders.”

En de jeugd dan? “Ach, de jeugd ”, verzucht voorzitter Fred Berendse bij het lunch-apéritief. “Die zegt Bomans niets. Kijk om u heen en u ziet vijftig tinten grijs.” Om ons heen is het fraaie stadhuis van Sint-Niklaas in Vlaanderen, het stukje België waar Bomans zo dol op was. Je hoort die uitdrukking vaak deze middag: dol op. Nooit ‘stapel op’ of ‘gek op’. “Ik ben dol op ‘Pieter Bas’”, zegt de één, “ik ben dol op ‘Erik’ ”, de ander. Men heeft het ook niet over een ‘goede schrijver’, maar over een ‘kostelijke schrijver’. En we zijn niet te gast bij een fanclub, verbetert de voorzitter mij, maar bij een genootschap. “Een genootschap van genieters.”

Grote namen verbonden zich aan het genootschap: oud-premier van Agt bijvoorbeeld. Hij zegde op toen hij 80 werd. De burgemeester van Hengelo is nog wel lid. Vanmiddag maakt de oud-premier van België, burggraaf Mark Eyskens, zijn opwachting. De erudiete christen-democraat houdt een Bomans-lezing met zulke duizelingwekkende wendingen dat de voorzitter na afloop maar één conclusie kan trekken: “Het zou wel eens heel lang kunnen duren voordat de betekenis van deze dag volledig tot ons is doorgedrongen.”

Instemmend applaus vanuit de zaal. Waar zich een vrouwelijk lid bevindt dat zelfs al was aangesloten bij de vóórganger van het genootschap: de Godfried Bomans Kring. “Opgericht in 1961”, weet de Groningse uit het hoofd. “We hebben congressen gehad in het prieel van Bomans in Bloemendaal. Bomans zorgde voor Mars en Cola, en zwaaide ons persoonlijk uit bij de bus.”

Pas vond ze op de rommelmarkt Bomans’ jeugdboekje ‘Pim, Frits en Ida’. Haar kleindochter verslond het. Er is toch nog toekomst voor het Godfried Bomans Genootschap.

‘We zijn geen fanclub, maar een genootschap van genieters’

https://www.trouw.nl/cultuur/er-is-hoop-voor-het-godfried-bomans-genootschap~aaf3ffcd/

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *