Hilversum lijdt zelf aan waanzin

Als geen ander stelden Koot & Bie exhibitionisme aan de kaak, hier als De Positivo's.
Als geen ander stelden Koot & Bie exhibitionisme aan de kaak, hier als De Positivo’s.

Zaterdagochtend al om acht uur – ik sluimerde nog – riep een radiospotje mij op een poeptest te doen tegen darmkanker. Een paar minuten later werd ik aangemoedigd te gaan hardlopen tegen jeugdkanker. En toen moest ik het dekbed nog van mij afslaan! Begrijp me goed, preventie en inzamelingen zijn prima, maar zeker is ook dat Hilversum nog nooit zo gespitst was op kwalen als nu.

En steeds horen we dezelfde dwingende boodschap: we moeten in woede ontsteken, en de strijd aangaan met onze ziekte. Het lijkt wel alsof er geen andere keuze is (‘sta op tegen kanker’), terwijl er toch ook patiënten zullen zijn die ziekte accepteren als iets dat helaas bij het leven hoort, en misschien juist daardoor de kracht vinden om er weer bovenop te komen.

Maar die hoor je niet. Wel zien we een onafzienbare reeks exhibitionistische shows waarin mensen alle ins en outs van hun ziekte op tafel leggen. Het nieuwste van het nieuwste is de NCRV-serie ‘Beschadigd’, waarin lieden praten over zelfverwonding. In ‘Katja’s bodyscan’, ook NCRV, stelt Katja Schuurman haar lichaam zelfs ter beschikking van de wetenschap. “Wat is nu eigenlijk gezond voor mij?”, vraagt ze zich af.

Wat een verademing is dan een man als Herman Finkers. In ‘College tour’(NTR) wijdde hij bijna geen woord aan zijn leukemie. Zijn zus Angelique zei er wel iets over. “Herman was niet boos toen hij de diagnose hoorde. Hij vroeg zich niet af: waarom ik? Er kwam juist een enorme rust over hem.” Finkers’jeugdvriend Gerard Winkels: “Hij volgt zware kuren en ligt steeds op het randje. Maar je zal nooit iets aan hem merken.”En Angelique weer: “In zijn voorstelling zegt hij: vecht niet tegen de dood, maar danst met hem, omarm hem, wees er niet bang voor.”

Zelf zei de cabaretier er dit over: “Toen ik in 2002 leukemie kreeg, schatte de arts dat ik vijftig procent kans had om over tien jaar nog te leven en nul procent over vijftien jaar. Ik ben een oldtimer die vaak naar de garage moet, maar wel goed blijft lopen.” Hij was goedgemutst en vertelde veel leuke dingen. Dat zijn oren tijdelijk dichtzaten als bijwerking van zijn ziekte, was voor Finkers alleen een item omdat het lastig is bij het zingen. Verder niet. Zo kan het dus ook, dacht ik.

Of je trekt een jurk aan, noemt jezelf tante Es en weet zelfs de dwangneurotische samenwerking tussen PvdA en VVD  voor te stellen als gezond. “Lukt het een beetje met de PvdA?”, vroeg tante Es (Jörgen Raymann) in deze eerste (rommelige) aflevering van ‘haar’ nieuwe NTR-show aan minister Jeanine Hennis. “Het is een heel leuk team”, zei ze.

Waanzin?  Dat is wel het thema van de Boekenweek. Wat zal het door ziektes geobsedeerde Hilversum blij zijn met dat motto! Heleen van Royen (“Ik dacht dat ik Jezus was”) en Myrthe van der Meer ( “ik heb de zware variant van manische-depressiviteit”) schoven al aan bíj ‘Pauw’, en ‘EenVandaag’ sprak Maarten Biesheuvel (“waarom mogen we u wel krankzinnig noemen, maar niet gek?”).

En toen werd het zaterdagavond en zag ik een hilarische Koot & Bie Boekenweek-compilatie over waanzin. En over het exhibitionisme waartoe de tv aanzet. Plots besefte ik weer wat we met dit duo als spiegel voor tv-kijkend én -makend Nederland zijn kwijtgeraakt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *