Het elegante pad van de gentleman-verslaggever

Michael Schaap dwaalt door het bisschoppelijk paleis in Haarlem.
Michael Schaap dwaalt door het bisschoppelijk paleis in Haarlem.

Er zijn twee mooi geklede reizigers op tv met in hun bagage de kostbaarste journalistieke eigenschap: verwondering. Het zijn heel verschillende programmamakers, maar hun insteek is precies dezelfde: nieuwsgierigheid, ontvankelijkheid en blijde verbazing.

‘Schaap zoekt paap’, kopte de VPRO Gids jolig boven een stukje over de speurtocht van Michael Schaap  naar de ‘ware katholiek’, maar in de uitzending zelf was van vooringenomenheid niets  te merken.  Schaap zocht onder en boven de rivieren naar hoe katholieken hun geloof beleven, en hij deed dat, zoals in al zijn ‘Hokjesman’-uitzendingen, als een observator.

Zijn driedelig pak met strik zorgt fysiek voor de juiste afstand, zijn open vraagstelling voor compensatie in nabijheid. “Wat maakt een katholiek tot een goede katholiek?”, wil hij weten van een vrijzinnig-gelovige in het bisdom Haarlem. En van een pastoor in Banholt: “Is Limburg nog een rooms-katholieke provincie?”

Prachtig zijn de beelden waarin de VPRO-presentator stilletjes opduikt achter twee jonge katholieken die over Maria filosoferen. De veldwerker in optima forma. Of zijn verkenning van het bisschoppelijk paleis in Haarlem. Hij tikt op de kluis- die klinkt niet vol – opent een keukenkast en toont ons een bisschoppelijk koffiekopje. In de koelkast treft hij wijn en cola, in de strijkkamer de onderbroeken van de monseigneur.

Zijn ontmoeting met bisschop Punt is meer een antropologische studie dan een interview. Nets over het eeuwige rijtje abortus, euthanasie en homo’s. Nee, Schaap trekt de sigarendoos op tafel open, en kijkt de prelaat vragend aan. “Ik rook er een paar per dag”, bekent hij. Schaap informeert: “Wat doet u op uw vrije avond?”Punt: “Dan kijk ik wel eens tv, maar ik ben een zapper.”

We zien hoe de bisschop zich kleedt voor de mis en horen Schaap als in een Sinterklaasrijm: “De staf? Waar is de staf? Daar is de staf!” Ook in voice overs is ‘De Hokjesman’ een toonbeeld van smaak. Dat geldt in mindere mate voor het buitenbeeld-commentaar in ‘t Is hier fantasties’, het oude succesnummer van jhr. Ursul de Geer (RTL 4), nu gepresenteerd door Beau va n Erven Dorens (SBS 6). Woordspelingen als ‘een gat in de ouzo-laag drinken’ of ‘met je neus in de van drank doordrenkte boter vallen’, zijn net iets te gekunsteld.

Maar voor de rest heeft Van Erven Dorens eindelijk een programma dat helemaal bij hem past. Én, tamelijk nieuw bij de commerciële omroep, hij probeert zuipende jongeren op Kreta of aan de Costa’s niet aan te zetten tot nóg meer drankgebruik. Nee, vaderlijk neemt hij een stomdronken jongen die een nachtelijke zwempartij wil ondernemen, onder zijn hoede.

Of Van Erven Dorens nu optrekt met feestende jongeren in Chersonisos, christelijke wandelaarsters in Tirol, nudisten in Kroatië of luxe jachtbezitters in Saint-Tropez, telkens is hij het prototype van de respectvolle, vriendelijke en oprecht belangstellende gentleman-verslaggever. En je leert ook nog iets over de vakantie-voorkeuren van een heel geschakeerde groep Nederlanders.  Wat sociologisch interessant is. Ik had niet gedacht dat ik het ooit zou durven schrijven, maar ik vind ’t Is hier fantasties’eigenlijk best eh, nou ja…fantastisch!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *