Geheimen van de Maastunnel

Een perslunch! Dat is natuurlijk altijd smullen. Broodje kaas of ham, sapje (‘Prominent’, meldt het etiket) en een banaan. Al kauwend verdiepen wij journalisten ons in een heikel onderwerp: de sluiting van de Maastunnel vanaf 3 juli. In het bezoekerscentrum Charlois stelt de manager bereikbaarheid Maastunnel ons meteen gerust: de Rotterdammers hebben tot nu toe louter positief gereageerd op het onderhoudsplan. Appeltje-eitje.

We worden uitgenodigd te gaan zitten. We, dat zijn De Telegraaf, het AD, RTV Rijnmond, het ANP en Trouw. We nemen plaats op het soort houten kistjes waar in de jaren zeventig mannenpraatgroepen het patent op hadden. Knus formeren wij ons rond de manager bereikbaarheid, die op een scherm mooie plaatjes tevoorschijn tovert over de komende renovatie. Een plaatje van een brug betekent dat je straks beter over de brug kunt gaan, een plaatje van een watertaxi dat je de watertaxi moet pakken, enzovoort. “Maar de winkel blijft open tijdens de verbouwing”, belooft de manager. “Steeds is één tunnelbuis beschikbaar voor verkeer!” Een geestdriftig verhaal. Jammer dat het ANP z’n microfoon kwijt was.

Na de manager bereikbaarheid Maastunnel komt de manager bereikbaarheid stad. Een man in een mooi blauw pak. Nogmaals benadrukt hij: “Pak straks de metro, de fiets of het bootje.” Ondertussen zitten wij oog in oog met twee raadselachtige apparaten, rechts van de spreker. Het ene bestaat uit twee glazen potten in een houten kast waar een plastic slangetje uit komt. Het andere uit een rechtopstaande glazen buis, vastgehouden door een staalconstructie met drie kabels. Over deze apparaten wordt gedurende de héle persconferentie niets medegedeeld!

Daarom na afloop in draf naar de manager bereikbaarheid Maastunnel. Die genereus onthult dat het eerste werktuig ooit werd gebruikt om de luchtgesteldheid in de tunnel te meten. En het tweede, tja, waar was dat ook al weer voor? Enfin, nu pas zien we dat naast de staalconstructie een verse bananenschil is verschenen (foto). Een mooi, bevallig stilleven.

Maar dan klinkt onverbiddelijk: “Resterende vragen graag ondergronds.” Het is de communicatiemanager, die ons uitnodigt voor een geanimeerde afdaling in de kochten van het ventilatiegebouw. In de controlekamer vertelt de communicatiedame dat de tunnel 24/7 in de gaten wordt gehouden. “Dus zoenen in de lift met je vriendje is geen goed idee.” De mannen in de controlekamer hebben al heel wat gezien in die lift. Tot aan vrij- en snuifpartijen toe. Nee, ze hoeven zich niet te vervelen achter hun schermen.

We zakken nog wat dieper en maken kennis met 16 werkeloze ventilatoren. Ze dateren nog uit de tijd dat auto’s zwaar vervuilden, en de atmosfeer voortdurend moest worden gezuiverd van koolmonoxide.

Tot slot krijgen we een mooie persmap, die – hoe miraculeus – ook de antwoorden bevat die ambtenaren moeten geven op vragen van het publiek. Wilt u bijvoorbeeld weten: Waarom geen nieuwe tunnel in plaats van renovatie, dan krijgt u als antwoord: Omdat een nieuwe tunnel veel duurder is. Vraagt u door, dan luidt het vervolgantwoord: Een nieuwe tunnel vergt te veel voorbereidingstijd. Bent u dan nóg niet tevreden dan moet de ambtenaar zeggen: De bouw van een nieuwe tunnel heeft te veel impact op de omgeving. Misschien leuk om komende week eens uit te proberen.

We zitten oog in oog met twee raadselachtige apparaten, rechts van de spreker

https://www.trouw.nl/samenleving/geheimen-van-de-maastunnel~a2a2fbd9/

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *