Er is te veel pret in de stad

Toen eind augustus het Vroesenpark e.o. werd bezwangerd door het Vrije Volk Festival, hoopte ik rust te vinden in het Kralingse Bos. Daar voltrok zich die avond een vleermuizentrip, of specifieker: een speurtocht naar de rosse vleermuis, de ‘Barry White’ onder de bosbewoners.
Het Vrije Volk Festvial.

Zo’n veertig mensen hadden zich verzameld rond een gids die met speciale detectieapparatuuur het gebalts uit de lucht zou plukken. Maar wat we vooral hoorden was het geluid van een party bij het Concours Hippique. En wat we roken was de geur van pretsigaretten van jongeren langs de route. Zo gingen we gedragen door discodreun en wietwalm op zoek naar Barry White. Die zich niet liet horen. En gelijk had-ie. Als ik een vleermuis was, zou ik ook onmiddellijk Rotterdam verlaten.

Veel te veel lawaai hier. Alleen al de kalender van Rotterdam Festivals telt dit jaar meer dan tweehonderd evenementen. Die grotendeels plaatsvinden in de weekenden van mei tot en met september. En dan zijn allerlei kleinere feesten, die buiten de officiële agenda vallen, niet eens meegerekend. Rotterdam Festivals zelf repte een paar jaar geleden in het jaarverslag over een festivalisering van de stad.

Zelfs de Dag van de Romantische Muziek is een festival geworden. Het evenement duurt nu drie dagen, en ten behoeve van de commercie is het niet meer mogelijk je eigen flesje wijn mee te brengen. Ik was er op zondagmiddag. Er waren maar weinig bezoekers en bijna niemand ging romantisch gekleed. Waar het evenement tien jaar geleden op één dag nog dertigduizend bezoekers lokte, deed het daar nú drie dagen over.

Veel festivals in Rotterdam lijden een marginaal bestaan en trekken slechts enkele honderden of duizenden belangstellenden. Het is een beetje te veel van hetzelfde allemaal, hoewel de foodtruckinvasie dit jaar tot stilstand is gekomen.

Sinds 2017 is Rotterdam Festivals negenhonderdduizend bezoekers armer, zo blijkt uit de jaarverslagen. Rotterdam lijkt festivalmoe. En dat is te begrijpen. Festivals zijn een doel in zichzelf geworden. Ze bestaan omdat het kan, vaak zonder aanleiding.

Het is tijd voor stilte en rust. Met parken die zomers ook voor dieren en natuurzoekers weer aantrekkelijk zijn. Er is te veel pret in de stad.

Als ik een vleermuis was, zou ik Rotterdam meteen verlaten

https://www.nrc.nl/nieuws/2019/09/06/te-veel-pret-a3972166

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *