Een terrorist met louter goede bedoelingen

Terreur-verdachte Abou Llias vraagt begrip voor zichzelf in het 'Journaal'.
Terreur-verdachte Abou Llias vraagt begrip voor zichzelf in het ‘Journaal’.

Het laatste wat ik voor mijn kerstvakantie zag was een prachtig programma van Mike Boddé over het verschil tussen ‘The Messiah’van Händel en het ‘Weihnachtsoratorium’van Bach.  Het ging erover dat Bachs werk zoveel ingenieuzer in elkaar zit dan dat van Händel. De eerste was John Lennon, de tweede Cliff Richard, vond Boddé. Deze week was al weer de laatste aflevering van ‘NTR Academie’. Die ging over Wagner, wiens muziek vaak hoorbaar is bij oorlogsfilms, zoals ‘Apocalypse Now’.

De échte oorlog – de terroristische aanslag in Parijs – woedt ondertussen voort op het scherm. Het ‘Journaal’interviewde maandag een terreurverdachte uit de Schilderwijk, wat een wel erg stuurloze opvatting lijkt van hoor en wederhoor. De man waarschuwde dat terroristen niet te streng moeten worden behandeld, want daar komen maar brokken van. Dus terroristen niet meer bij elkaar opsluiten onder zwaar regime, was zijn boodschap. “We mogen nu maar drie keer per week tien  minuten bellen”, klaagde hij.

Wie bij het ‘Journaal’heeft dit bespottelijke item bedacht? Een terreur-verdachte die het ‘goed’met ons voorheeft? En die ons komt alarmeren dat hij wel eens gevaarlijk kan worden als hij straf krijgt? Dat is toch, dacht ik, juist de core-business van terrorisme: agressiviteit? De onvermijdelijke deskundige die vervolgens in beeld kwam, maakte het verhaal er niet geloofwaardiger op. “Ze komen alleen maar bozer uit de cel”, zei deze Daan Weggemans. En wie waren zijn bronnen? Juist, terroristen. Is dit wetenschap? Lijkt me niet.

We zijn allemaal in de war door ‘Parijs’, maar het ‘Journaal’leek deze avond gehéél de kluts kwijt. Luister maar eens naar dit interviewtje met minster Opstelten over hoe veilig het is in Nederland. “De bestaande plannen en instrumenten doen hier en daar een tandje bij, en we proberen het sneller te doen.”Wat is ‘het’, denk je dan? Maar daar kwam alweer de volgende lading gebakken lucht. “De informatie-positie naar elkaar toe is ook erg belangrijk.” Zend dan niets uit, zou ik zeggen.

Dat denk ik ook wel eens als ik Stine Jensen bezig zie aan haar zoveelste filosofische Human-experiment. Voor het geval u haar nog niet kent, ze lijkt een beetje op de presentatrice van ‘Boer zoekt vrouw’. Daarmee wil ik niet zeggen dat Jensen de Yvon Jaspers is onder de wijsgeren, maar iets van een eigen filosofie heb ik na die ontelbare ‘Dus ik ben’-uitzendingen nog steeds niet kunnen ontdekken. Wel gaat ze altijd op zoek naar haar eigen ik, maar dat blijkt redelijk onvindbaar. Nu wilde ze weer non-dualistisch worden. Wat dat is? “Moeilijk uit te leggen”, verklaarde boeddhistisch hoogleraar André van der Braak. “Het heeft te maken met de afwezigheid van dingen, en dat je daardoor in een open ruimte komt.”

Het moet gezegd: Jensen deed haar uiterste best die open ruimte te bereiken. Uiteindelijk lukte het haar met een hallucinerende drug. Dat werd niet gefilmd, maar achteraf sprak de filosofe gelukzalig: “Het was een reis van zes uur. Een helende, therapeutische ervaring, met veel nieuwe inzichten, groot en klein.” Jensen was ontzettend non-duaal geworden, zoveel was duidelijk. Was het maar weer kerst, met een mooi ‘Weihnachtsoratorium’, zucht je op zo’n moment.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *