Een lekker dom routertje

Mijn huishouden is verblijd met een ‘domme’ router. Zaterdagmiddag stond hij ineens voor de deur, verstopt in de rugzak van een Ziggo-monteur. Ik wist toen nog niet hoe gelukkig ik zou worden.

Maar eerst wat vooraf ging. Ziggo sleutelde kortgeleden aan het buurt-netwerk, waarna over mijn woning een digitaal inferno nederdaalde. Email, internet, printer, alles hield ermee op. “Trekt u eens een paperclip uit elkaar”, adviseerde een Ziggo-mevrouw aan de telefoon, “en peurt u daarmee eens in het modem. Het is het gaatje naast de usb-aansluiting.”

Ik peuren, en verdraaid mijn computer en printer kwamen opnieuw tot leven. Voor precies een half uur… “Hoelang heeft u in dat gaatje geprikt?”, vroeg de Ziggo-dame. “Tien seconden? Dat is te kort! U moet hem in de fabrieksstand krijgen. Dat duurt zestig seconden.”

Na een prikactie van een minuut leek alles in orde. Totdat… Precies. “U heeft anders een uitgaand signaaltje waar menigeen stikjaloers op zou zijn”, zei een volgende Ziggo-mevrouw. “Trekt u eens een paperclip uit elkaar, en peurt u daarmee eens in de wifi-router.” “Niet in het modem?”, vroeg ik inmiddels geroutineerd. “Nee, in de router.” “Zestig seconden zeker?”, etaleerde ik mijn verse know how. “Nee, nee, dertig.”

Werktuiglijk deed ik wat mij was opgedragen, zonder te weten waartoe en waarvoor, en met slechts één zekerheid: de paperclip-begeerte van een router is kleiner dan die van een modem. Na een halve minuut gebeurde er nog niets. “U heeft een innerlijk conflict!”, sprak de Ziggo-dame verbijsterd. “Uw router zendt een heel ander ip-adres uit dan uw modem. Wacht, ik gooi de bridgde er af. Heeft u nu weer internet?” “Nee”, antwoordde ik mat, “maar heeft dit gedoe misschien te maken met de Ziggo-werkzaamheden?” “Nee”, sprak de vrouw, “het is het onweer. Haalt u de router er eens helemaal af.”

Voor de zoveelste keer wrong ik mij in een onmogelijke bocht onder het bureau. Ik voelde me nu zelf een uit elkaar getrokken paperclip. “Gaat het al wat beter?”, hoorde ik de Ziggo-dame nog roepen in de hoorn op het werkblad. Inderdaad, het ging beter. Veel beter zelfs. Alles deed het nu weer. Waar had ik in hemelsnaam al die jaren een router voor in huis? “Voor uw wifi, maar daar stuur ik zaterdag een monteur voor.”

Die concludeerde resoluut: het is de kabel. “Ik ga naar buiten, u blijft binnen, en dan trekken we samen de kabel heen en weer.” Wat een mens al niet moet meemaken na een onweersbui: een innerlijk conflict, een storende bridge, en nu twee emmertjes water halen. Zij het zonder emmertjes, en zonder water. Alleen het gebaar. “Knip”, zei het monteursmes, en het sneed ferm de kabel doormidden. “U krijgt nu een nieuwe kabel”, riep de monteur heel hard met zijn lippen tegen het woonkamerraam gedrukt. Door het gaatje in de muur zag ik langzaam een groene kabel binnendringen. Decimeters lang. Het leek wel een gifslang.

“En”, zei de monteur opgewekt, “u krijgt een domme router. Die doet precies wat het modem wil. Dus geen ip-conflicten meer.” Het apparaatje heeft zich ondertussen behaaglijk onder mijn bureau genesteld. We kunnen het uitstekend met elkaar vinden, mijn domme routertje en ik.

‘U heeft een innerlijk conflict!’, sprak de Ziggo-dame verbijsterd

https://www.trouw.nl/home/een-lekker-dom-routertje-zonder-conflicten~a65650f3/

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *