ChristenUnie is het nieuwe CDA

En weer was de ChristenUnie het CDA te slim af. De CU lanceerde deze week in Trouw een ‘zilveren stembusakkoord’. Samen met Max-baas Jan Slagter en de christelijke ouderenbond KBO-PCOB wil de partij met voorstellen komen om ouderen een waardig leven te bezorgen in plaats van een waardige dood, zoals de VVD en D66 beogen met hun plannen voor voltooid leven.

Het is niet de eerste keer dat de CU het CDA de loef afsteekt op beleidsterreinen die typisch christen-democratische waarden vertegenwoordigen. Of beter gezegd: het gebeurt aan de lopende band. In augustus publiceerde de CU samen met de PvdA een initiatiefnota om burgers meer zeggenschap te geven over hun directe leefomgeving. CU-fractievoorzitter Gert-Jan Segers zei bij die gelegenheid: “Ik proef een grote behoefte bij mensen om de handen ineen te slaan voor een betere zorg- en energievoorziening hun buurt. Samen verantwoordelijkheid dragen voor elkaar.” Het is de zorgzame samenleving van het CDA in een notedop.

Die partij reageerde een week later in Trouw. In een opiniestuk vroeg Maarten Neuteboom, stafmedewerker van het wetenschappelijk instituut voor het CDA, zich af waarom CU en PvdA niet even bij de christen-democraten hadden aangeklopt. Het CDA had namelijk vlak voor het zomerreces een vergelijkbare nota geschreven, onthulde hij. Een nota die, helaas voor auteur Neuteboom, geen enkele krantenpagina haalde. “Het is zaak voor het CDA om het initiatief niet uit handen te geven”, schreef de stafmedewerker zorgelijk.

Het klonk allemaal wat zwakjes. Maar belangrijker: ligt dat initiatief niet alláng in handen van de CU? Zelfs tijdens het zomerreces wist de CU keer op keer de aandacht te vestigen op vanouds christen-democratische waarden.  Een maand vóór de initiatiefnota over burgerlijke zeggenschap luidde de CU samen met D66 de noodklok over het behoud van monumentale kerkgebouwen. Segers sprak toen: “We laten met dit initiatief zien dat de zorg voor kerkelijk erfgoed over partijgrenzen heen kan gaan. Een kerkgebouw is naast een huis van gebed ook een drager van onze culturele identiteit.”

Eerder, in de zomer van 2014, nam de CU het initiatief voor een wetsvoorstel tegen gedwongen prostitutie, waar wel de PvdA en de SP, maar niet het CDA zijn handtekening onder zette. Dat is de kracht van de ChristenUnie: terwijl Sybrand Buma zichzelf isoleert in een onzichtbare en weinig overtuigende oppositierol (het CDA gaat met overgrote deel van het kabinetsbeleid akkoord) zoekt Segers telkens de publiciteit met onverwachte partnerschappen. Zelfs met tegenpool D66. En nu dus met Jan Slagter. De omroepbaas was actief in het CDA, fungeerde zelfs een keer als lijstduwer in zijn woonplaats Zoetermeer, maar heeft na zijn alliantie met de CU verklaard ‘niets meer te doen voor het CDA’.  Slagter, een potentieel stemmenkanon, zijn ze dus kwijt bij de christen-democraten.

Het gekke is dat op plaatselijk vlak het CDA best herkenbaar is. Wethouder Hugo de Jonge voert in Rotterdam een actieve politiek tegen eenzaamheid onder ouderen en lokale CDA-fracties in den lande trekken ten strijde tegen de sloop van kerkgebouwen. Maar het CDA in Den Haag?

De ChristenUnie staat op winst in de peilingen. Nog een paar spectaculaire initiatieven en de Unie is groter dan het CDA.  En niet alleen groter: de Unie ís dan het nieuwe CDA.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *