Best wel een stukje invoelings-televisie

De politie in therapie: kringgesprek bij 'Hollandse zaken'.
De politie in therapie: kringgesprek bij ‘Hollandse zaken’.

Bij programma’s van Lauren Verster staat vaak niet alleen haar eigen voornaam in de titel maar ook een uitroepteken. Dus niet gewoon ‘Lauren en de liefde’, maar ‘Lauren! en de liefde’. Waar zou dat uitroepteken toch goed voor zijn, heb ik me dikwijls afgevraagd. Maar daar ben ik nu achter. Het dient om een gapende leegte te verhulllen.

De AVRO-ster onderzoekt in haar nieuwe serie ‘andere liefdesvormen’, en ze stapelt daarbij cliché op cliché. Ze gaat vast een gigolo bestellen, denk je. En ja hoor, ze bestelt een gigolo. Zal wel een breedgeschouderde man zijn. En inderdaad, Marcus is een breedgeschouderde man. Nu volgen beslist een luxe hotelkamer en champagne. Check. Rode kleding, want dat is sexy. Check. De gigolo is niet alleen op seks uit, maar ook op ‘een goed gesprek en empathie.’  Check. En ze gaan ‘het’  natuurlijk niet doen. Check. Wat is dat voor onderzoek?!

Grappig wel om gigolo Marcus in onvervalste welzijnstaal te horen praten. Zijn vriendin ziet het gigolo-bestaan ‘als een stukje werk’, zei hij.

Ook agenten hebben zich het therapeuten-jargon goed eigen gemaakt. In ‘Hollandse zaken’ (Max) spraken ze met Cees Grimbergen over mogelijk racisme bij de politie en daarbij vielen termen als: niet lekker in je vel zitten, met elkaar het gesprek aangaan, een stukje aanvulling geven, dicht bij jezelf blijven, verhalen met elkaar delen, negatieve ervaringen doorvertalen naar positivisme en wat doet het met jou, wat doet het met mij? De politie is als Marcus: empathisch en altijd in voor een goed gesprek. Maar of ze ook discrimineren, daar kreeg deze kijker niet goed grip op, om maar even in het jargon te blijven.

Ook zeer invoelend is Elles de Bruin. In ‘Recht van spreken’ (Max) pakte ze oud-minister van justitie Gerd Leers (CDA) met fluwelen handschoenen aan. Losjes werden de Bulgaarse villa-affaire en de CDA-deelname aan het PVV-gedoogkabinet aangestipt. Ook de kwestie Yilmaz kwam nog even voorbij: de Turks-Koerdische asielzoeker voor wie Leers het als burgemeester van Maastricht zo hartstochtelijk opnam, en die hij als minister van justitie om beleidsredenen liet vallen. “Wat deed dat met u?”, informeerde De Bruin. Terwijl je als kijker zou willen weten: nee, wat deed het met Yilmaz?!

Maar goed, laat ik deze negatieve ervaringen eens proberen door te vertalen naar positivisme: ‘Tussen mensen’. Dat was echt een prachtige documentaire van de VPRO. En zo eenvoudig van opzet: Chris en Ans in huwelijkstherapie. Maakster Maasja Ooms volgde hen negentien sessies lang als een ‘fly on the wall’, met als resultaat een indringend en soms ontluisterend portret van vijfendertig jaar huwelijk. Intelligente echtelieden, met een groot vermogen tot zelfanalyse en het onder woorden brengen van relatiepijn. Af en toe wat lelijk gemonteerd, dat wel.

Maar verder waarschijnlijk een zeer herkenbare film voor veel langgehuwden: elkaar wel wíllen bereiken, maar niet meer kunnen, haat voelen, die eigenlijk liefde is , ballast meedragen uit je jeugd. En dat alles gevat in echte mensentaal. Chris: “Ik voel nu pas de diepte van wat jij hebt doorgemaakt.” Ans: “Dat zou geweldig zijn, maar ik vertrouw je voor geen cent.” Daar was geen woord Spaans bij.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *