André van Duin is nu van ons allemaal

Een Amsterdamse onderscheiding voor Rotterdammer André van Duin.
Een Amsterdamse onderscheiding voor Rotterdammer André van Duin.

Toen André van Duin in 1975 de Gouden Televizier-Ring won, liep hij met een verzameling wc-rollen het podium op. “Op dit papier”, zei hij, “plak ik voortaan alle negatieve recensies.” De boodschap was duidelijk: ik veeg mijn achterwerk af met kritiek. Het publiek moest er smakelijk om lachen.

Mies Bouwman herinnerde zich zaterdagavond tijdens  het gala ‘50 jaar André van Duin’hoe ‘linkse mensen’ aanvankelijk neerkeken op de komiek. “Ze vonden jou helemaal niks, André, totdat ze met heel kleine groepjes naar Carré gingen. Toen waren ze verkocht.” Het Tros-feestje (2,4 miljoen kijkers) vanuit het Beatrixtheater in Utrecht was het levende bewijs van hoe heel Nederland, inclusief de progressieve elite, Van Duin inmiddels in het hart heeft gesloten.

Niet één, maar twee PvdA-burgemeesters kwamen de jubilaris huldigen. Allereerst Eberhard van der Laan, eerste burger van Van Duins woonplaats Amsterdam. “Lieve André”, zei hij, “je bent onweerstaanbaar geestig en hebt een prachtige zangstem.” Hij overhandigde het feestvarken de Frans Banning Cocq-penning.

Terwijl de komiek zichtbaar nog aan het peinzen was over wie dat toch zou zijn, die Frans Banning Cocq, floepte de tweede PvdA-prominent in beeld. Op een groot videoscherm vertelde Rotterdams burgervader Ahmed Aboutaleb dat Van Duins humor hem had geholpen bij zijn inburgering in de jaren zeventig. “Ik geef je geen onderscheiding”, zei hij, “want je mooiste onderscheiding staat in je paspoort: je bent Rotterdammer.” Grappig toch dat zelfs een artiestengala niet veilig is voor de eeuwige rivaliteit tussen 010 en 020.

Na de burgemeesters volgden geëngageerde artiesten als Youp van ’t Hek en Herman van Veen.  Die waren wat minder uitbundig. De eerste raadde de gelukkige aan nu maar te stoppen, en de tweede had het heel formeel over ‘mijnheer Van Duin’.

En verder waren er natuurlijk de usual suspects: Ron Brandsteder, André Rieu, Simone Kleinsma, Ria Valk, Corrie van Gorp, Joke Bruijs en al die anderen die nauw met Van Duin hebben samengewerkt. De videofelicitaties van Mark Rutte mochten gelden als kers op de taart. Hij had altijd erg genoten van ‘Animal crackers’, zei de premier. Dat vond presentator Ivo Niehe een ‘politiek interessante uitspraak’, omdat Ruttes partijgenoot staatssecretaris Dekker juist afwil van programma’s als’Animal crackers’.

Het was het enige beetje spannende moment in de galashow. We zagen feelgood-tv, zoals we van Niehe gewend zijn: gezellig, gemoedelijk en sfeervol. Maar hoe Van Duin echt in elkaar zit, daarover kwamen we weinig aan de weet. Om maar eens wat te noemen: deed die felle kritiek in zijn beginperiode hem écht helemaal niets? Ook over de ontwikkeling van zijn vakmanschap werd nauwelijks gerept, terwijl Van Duin met zijn lach-of-ik-schiet-grappen en zijn gekke bekken toch uniek is in Nederland.

Wat gaat er in de jubilaris om? Zelfs tijdens het gevoelige lied ‘Daarboven in de hemel’van Herman Finkers – met in beeld foto’s van allerlei dierbaren die de jubilaris zijn ontvallen – viel er uit Van Duins gezichtsuitdrukking niet veel op te maken. Waarschijnlijk is hij gewoon een nuchtere Rotterdammer: what you see is what you get.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *