Die Arjen Lubach heeft het helemaal

Lubachs dubbele satire: op Starbucks'belastinbgtrucs en infantilisering van het nieuws.
Lubachs dubbele satire: op Starbucks’belastinbgtrucs en infantilisering van het nieuws.

Toen ik op de radio hoorde dat een Nederlander mogelijk besmet is met ebola, dacht ik: als dát geen dingetje wordt (zoals dat tegenwoordig heet). Of zeg maar gerust: een ding. De hele dag zouden álle nieuws- en actualiteitenrubrieken er bol van staan: ebola of geen ebola? En om twaalf uur ’s nachts zou de kijker naar bed gaan met nog steeds dezelfde vraag: was het nu ebola of geen ebola? Maar wat een wonder, de hype bleef uit. Het ‘Journaal’maakte zelfs geen enkele melding van de ziekenhuis-opname. De tv hield zich in, en ook dat mag wel eens gezegd.  Of zou die zwijgzaamheid alleen maar te danken zijn aan de privacymuur die (terecht) om de patiënt is heengebouwd? En dus niet aan een afname van Hiversumse hijgerigheid? In dat geval trek ik mijn compliment meteen weer in.

Over ebola maak je geen grappen. Wel over vogelgriep. Arjen Lubach had er een leuke sketch over in ‘Zondag met Lubach’ (VPRO). “Die trekvogels krijgen overal maar de schuld van. De Tros werkt zelfs aan een nieuw programma: Ik vertrekvogel.” Een satirische nieuwsshow naar Amerikaans model: de cabaretier ‘verkleed’als presentator achter een desk. Het is al vaak geprobeerd en even vaak mislukt. Maar deze man lijkt er geknipt voor. Lubachs mimiek en fysiek zijn levendig en z’n grappen zinderen van hete actualiteit. “Het Amerikaanse concept is dé manier van nu is om iets over het nieuws te zeggen”, vertelt Lubach in de VPRO Gids. En daarmee is geen woord te veel gezegd.

Meesterlijk nam hij de belastingontwijking van Starbucks op de korrel, door een  NOS-interview met staatssecretaris Wiebes zodanig te verknippen dat hij een keer of honderd zei dat ‘alles binnen de wet’was. Achter die sketch over ‘Nederland belastingparadijs’zat nog een andere satire verborgen. Op de infantilisering van nieuwsrubrieken. Zei Lubach ‘brievenbusfirma’dan kwam een brievenbus in beeld, zei hij ‘winst’dan verscheen een levensgroot euro-teken. “Over die winst moet Starbucks belasting betalen, maar dat vinden ze daar stom”, meldde de cabaretier in kleutertaal, waarna het Starbucks-logo, een zeemeermin, rood  kleurde van woede. Lubach zelf verdween langzaam achter een zee van beeldillustraties.

Deze show is zowel qua beeld en tekst als timing een succes. Dat Lubachs grappen ook buiten de huiskamer aanslaan merk je aan de reacties van het live-publiek. In ‘Comedy Club Katendrecht’, direct na Lubach, zie je eveneens veel geamuseerde gezichten. De Vara, met haar lange cabaret-traditie, geeft in dit programma nieuwe talenten een kans. Telkens onder ‘begeleiding’van een gevestigde naam. Zondag was dat Roué Verveer.

Kees van Amstel (satire op GroenLinkse opvoeding) en de hindoestaan Rayen Panday (allochtonengrappen) waren het vermakelijkst. En niet te vergeten het damesduo Maartje & Kine, dat het voor elkaar kreeg een lied over het wereldleed van IS en Gaza te laten uitmonden in smartelijkheden die er voor een artiest pas écht toe doen, zoals je technicus zien overlopen naar Tineke Schouten. Een verrassend tragikomisch vers.

Edoch, waarom is Frank Evenblij de presentator? Hij is toch meer een sport- dan een cabaretman. Zijn vragen hebben nauwelijks toegevoegde waarde, en hij lacht als een boer met kiespijn.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *