Monthly Archives: February 2019

Dicht bij Ferry Mingelen

Gistermorgen, beschenen door de voorjaarszon, ging ik op weg naar de Hofstad voor een tour met Ferry Mingelen. Een wandeling door politiek Den Haag onder leiding van de man die bijna dertig jaar  parlementair verslaggever was van de NOS. Ik keek graag naar Mingelen op tv. Hij wist de moeilijkste kwesties in een paar rake zinnen te duiden, vaak gekruid met milde ironie.

Continue reading Dicht bij Ferry Mingelen

Koppige kokosnoot

Sinds een paar weken ligt in de fruitschaal een voor mij onhandelbare vrucht. Het is een kokosnoot. Niet bepaald de schoonste onder Gods creaties: opgeblazen, ruw  en bijzonder slecht gekapt. Elke ochtend bij het sinaasappels persen staart de noot mij dwingend aan. Alsof ze wil krijsen: “Klief mij!” Maar dat is nu juist het probleem: ik weet niet hoe dat moet. Nooit eerder een vrucht als deze over de vloer  gehad.

Continue reading Koppige kokosnoot

Tunnel of Love

Het was afgelopen weken the talk of the town. Ben je er al geweest? Heb je het al gezien? Iedereen in de stad had het er over: de tunnel of love. Meer dan 80.000 mensen bezochten de met hartjes versierde voetgangersroute van de Maastunnel. Ook voor de bedenkers, ontwerpstudio Vollaerszwart, was dat aantal een verrassing. ,,Ik had hooguit op vijftienduizend belangstellenden gerekend”, zegt Madje Vollaers.

Continue reading Tunnel of Love

Zwijgende bisschoppen

In Trouw las ik het interview met bisschop Van den Hende aan de vooravond van zijn vertrek naar de misbruiktop in het Vaticaan. Hij sprak onmiskenbaar met de handrem erop. Geen kanttekeningen bij het verplichte celibaat, noch bij de cultuur van geheimhouding in de katholieke kerk. Ik had een beetje te doen met collega Stijn Fens voor wie deze ontmoeting niet gemakkelijk moet zijn geweest.
Bisschop Van den Hende

Continue reading Zwijgende bisschoppen

Dynamische dode dieren

Op de radio hoorde ik dat in het Rotterdams Natuurhistorisch Museum een walvisschedel te zien was van zo’n acht miljoen jaar oud. Het ging om een nieuw ontdekte soort: de tranatocetus maregermanicum, wat vrij vertaald geslacht uit de Noordzee betekent. De doodskop, opgevist in Zeeland, zou nog grotendeels intact zijn. Enkele dagen later stond ik recht tegenover het gigantische gevaarte, dat geplaatst was tussen enkele Zeeuwse collega-fossielen.

Continue reading Dynamische dode dieren

Geen barst

Van Leonard Cohen kende ik weinig. Behalve dan dat ene zinnetje: There is a crack in everything. That’s how the light gets in. Een diepzinnige gedachte. Juist daar waar de barst zit, dringt het licht  binnen. Die wijsheid verlokte me om meer over de overleden Canadese zanger te willen weten. Het huis-aan-huisblad nodigde me daartoe uit: lezing over Cohen in Pauluskerk Rotterdam.

Continue reading Geen barst